Kırmızı Cücelerin Gölgesinde Saklanan Dört Beyaz Cüce Bulundu
Hubble'ın morötesi gözlemleri, parlak kırmızı cüce eşlikçilerinin yanında görünmez kalan dört yakın beyaz cüceyi ortaya çıkardı.
Beyaz cüceler görünür ışıkta sönüktür; yanlarında parlak bir kırmızı cüce varsa gözlemde tümüyle kaybolurlar. Bu, yakın yıldız sayımlarında sistematik bir eksiklik anlamına gelir.
Hubble'ın morötesi duyarlılığı denklemi tersine çevirdi: beyaz cüceler morötesinde baskın, kırmızı cüceler sönük. Dört yeni kayıt bu yolla ortaya çıktı.
Yakın yıldız sayımının tamlığı, galaktik yıldız oluşum tarihini hesaplayan modeller için doğrudan girdi — eksik sayım, yanlış yaş demek.
Bu yöntem, görünür ışıkta sıradan görünen çift sistemlerin arşivde yeniden taranabileceğini gösteriyor. Yakın çevredeki yıldız nüfusu tamamlandıkça beyaz cüce soğuma yaşları da daha güvenilir hale gelir.
Beyaz cüceler, Güneş benzeri yıldızların çekirdek kalıntılarıdır. Küçük, sıcak ve zamanla soğuyan bu cisimler galaksinin yaşını okumak için kullanılır; çünkü soğuma hızları yıldızların ne kadar önce öldüğüne dair saat gibi davranır.
Sorun şu: Bir beyaz cüce, parlak bir kırmızı cücenin yanında duruyorsa görünür ışıkta kolayca kaybolur. Gözlemci sisteme baktığında kırmızı cüceyi görür, beyaz cücenin katkısı ise bastırılmış kalır.
Morötesi ışık bu perdeyi kaldırır. Beyaz cüceler bu dalga boyunda daha belirgin olabilirken kırmızı cüceler sönükleşir. Hubble'ın morötesi duyarlılığı, saklı eşlikçileri ayırmak için bu nedenle çok kullanışlıdır.
Dört yeni beyaz cüce küçük bir sayı gibi durabilir; fakat yakın yıldız sayımlarında her eksik nesne model hatası demektir. Güneş çevresindeki yıldız nüfusunun tamlığı, Samanyolu'nun yıldız oluşum tarihini hesaplarken doğrudan önemlidir.
Haberin daha geniş dersi şu: Evrenin bazı parçaları görünmediği için yok değildir. Doğru dalga boyuna geçildiğinde, aynı yıldız sistemi bambaşka bir yapıya sahipmiş gibi görünür.